سفارش تبلیغ
صبا
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 92/3/19 توسط ابــــــــــرار | نظر



بسم الله الرحمن الرحیم

قافله ی سالار شهیدان حسین ابن علی علیه السلام فردا حرکت می کند.

تو را می خواند، آیا اجابت می کنی؟

در حالی که:

فردا آخرین امتحان ترم پس از 4 ماه تلاش است....

دو روز دیگر نوبت مصاحبه ی آزمون دکترا داری....

هفته آینده قرار است به خواستگاری دختر ایده آلت بروی که مدتها در موردش تحقیق کردی....

اولویتت برای سفر حج عمره اعلام شده و تا فردا فرصت ثبت نام و ارائه مدارک داری....

پس از سالها انتظار فردا اولین فرزندت به دنیا می آید و همسرت به وجودت نیازمند است....

قرار است در اولین هفته پس از امتحانات به منزل جدید اسباب کشی کنید....

بعد از مدتها بیکاری قرار است این هفته در آزمون استخدامی یکی از شرکتهای بزرگ شرکت کنی....

و........

حسین جان! شرمنده ایم..

ما همه  گرفتاریم. حرکت کنید قول می دهیم در اولین فرصت خودمان را به شما برسانیم!!

والسلام



نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 92/3/15 توسط ابــــــــــرار | نظر

 



بسم الله الرحمن الرحیم

در تبلیغ برای کاندیدای مورد نظر باید به دو نکته اساسی  توجه داشت و اولویت بندی کرد.

1- شرکت حد اکثری  و پر شور مردم در انتخابات

2- انتخاب نامزد مورد نظر من

به نظر هدف اصلی و مهم همه  باید تشویق مردم به شرکت در انتخابات باشد که نشان دهنده ی حمایت آنها از نظام جمهوری اسلامی و بیعت با ولایت است. شاید بتوان میزان این شرکت را با رای آری مردم در 12 فروردین 58 به نظام مقدس جمهوری اسلامی مقایسه کرد و صد البته موجب ناخشنودی دشمنان داخلی و خصوصا خارجی شد.

توجه به این نکته ضروری است که افرادی که از فیلتر شواری محترم نگهبان گذشته اند قانوناٌ واجد شرایط بوده و صالح می باشند. وظیفه ی ما شناخت اصلح برای تصدی پست ریاست جمهوری و معرفی ایشان به مردم است.

در تبلیغ برای نامزد منتخب خود باید نکات اخلاقی را رعایت کنیم:

- پرهیز از ایجاد هر گونه اختلاف و در گیری بین اقشار مختلف مردم با افراطی گری های بیجا و عاری دانستن نامزد خود از هر عیب و نقصی

- معرفی نامزد مورد نظر خود به مردم با برجسته کردن نقاط قوت نامزد مورد نظر و بیان محاسن ایشان نه بر جسته نشان دادن نقاط ضعف رقبا

-  اعتقاد به این نکته که بین اقشار مختلف مردم دیدگاهها، سلایق و ملاکهای تشخیص اصلح متفاوت است و احترام به عقیده آنها

- تحقیق و بررسی جهت شناخت نامزد اصلح و معرفی و توصیه  نامزد خود با دلیل و برهان به دیگران بدون اهانت و تمسخر نامزدهای دیگر

  پایان کلام : خدای نکرده روش تبلیغی نا صحیح ما باعث نشود عده ای از شرکت در انتخابات به کلی مایوس شوند!

والسلام
 


نوشته شده در تاریخ دوشنبه 92/3/13 توسط ابــــــــــرار | نظر



بسم الله الرحمن الرحیم
ترس
اولین و مهمترین مانع امر به معروف و نهی از منکر ترس است .عده ی زیادی از ترس به خطر افتادن جان و مال و پست و مقام خود، شانه از زیر بار این مسئولیت خالی می کنند
.

طمع
عده ای به دلیل طمع  و زیاده خواهی، امر به معروف و نهی از منکر نمی کنند. با این که حق و حقیقت و حق گو و حق جو را می شناسند، در عین حال در مقابل آن جبهه گیری می کنند و با باطل و ستمکار برای رسیدن به ثروتی بیشتر یا مقامی بالاتر، همراه می شوند
.

امام حسین علیه السلام میفرمایند:
انگیزه قیام من، هوا و هوس و زیاده خواهی و تمایلات بشری نیست، من نمی خواهم فساد به پا کنم و یا ستمگر باشم; بلکه هدف من، اصلاح امت جدم است و می خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم.


بهانه جویی و عذر آوردن
بعضی افراد برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت های اجتماعی، به توجیه گناه یا حق به جانب نشان دادن گناه کار می پردازند.


قرآن کریم در باره عده ای که از شرکت در جنگ احزاب خودداری کردند و بهانه آوردند که خانه های ما حفاظ ندارد و ما از ناموسمان در امان نیستیم، می فرماید:
(و گروهی از آنها از پیامبر رخصت طلبیدند، گفتند: خانه های ما را حفاظی نیست، خانه هایشان بی حفاظ نبود، می خواستند بگریزند. ) (سوره احزاب / 13)


عده ای برای توجیه سکوت خود در برابر اشتباه دیگران از چنین جملاتی استفاده میکنند:
هر کس را در گوری میذارند، جوونه بذار خوش باشه، صلاح مملکت خویش خسروان دانند، خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو، سری که درد نمی کند دستمال نمی بندند.

بی تفاوتی توده ها در مقابل وقوع ضد ارزش ها و، و سلب مسؤولیت اجتماعی از خود نتیجه ای جز سرایت گناهان به لایه های وسیع تر اجتماع ندارد و در صورت تداوم بی تفاوتی ها، فضای جامعه دینی مسموم خواهد شد، زیرا هر گناهی زمینه پیدایش تعدادی از گناهان و گناهکاران می شود و سرانجام نظام اجتماعی و دینی را از توازن خارج و به ناعدالتی ها و ناهنجاری در تمام بخش ها دامن خواهد زد.

والسلام


نوشته شده در تاریخ یکشنبه 92/3/5 توسط ابــــــــــرار | نظر


بنام خدا
در کتاب شریف اقبال آمده:

حضرت آدم علیه السلام: خدایا ! محبوبترین روزها و گرامی ترین زمانها نزد تو کدامند؟

خداوند متعال وحی فرمود: یکی از محبوبترین روزها نزد من نیمه رجب است.

ای آدم!

در این روز بکوش تا با قربانی دادن، روزه داشتن ،نیایش کردن، بخشش خواستن و لا اله الا الله گفتن به من تقرب و نزدیکی جوئی.

من چنین تقدیر کرده ام که فرزندی از فرزندان ترا ، که بد خوئی و سخت روئی در او نیست، بلکه بس مهربان ، بردبار،بزرگوار و داناست، به پیامبری بر انگیزم.
و نیمه رجب را به او و امت او ویژه سازم که در آن روز چیزی از من نخواهند جز اینکه بدانان بخشم.
در خواست بخشایش نکنند جز اینکه آنان را ببخشایم.
روزی نخواهند جز اینکه بدانها دهم.
عفو و گذشت نخواهند جز اینکه از گناهانشان در گذرم.
خواستار دستگیری نشوند جز اینکه دستشان بگیرم.

ای آدم!

آنکه نیمه رجب را روزه دارد، ذکر گوید، خشوع و خضوع ورزد، صدقه دهد،نفس خویش پاس دارد، پاداشی جز بهشت نخواهد داشت.

ای آدم!

به فرزندانت گوشزد کن که در ماه رجب نفس خویش را پاس دارند و از کژراهی بپرهیزند که گناه در این ماه بس بزرگ است.

التماس دعا


نوشته شده در تاریخ دوشنبه 92/2/2 توسط ابــــــــــرار | نظر


بسم الله الرحمن الرحیم
استخاره در لغت به معنای طلب خیر کردن است.
 شرایط خاص استخاره این است که :
اولاً مراحل آن که به فرموده بزرگان، اوّل تفکر، بعد استشاره و سپس استخاره میباشد، رعایت شود
ثانیاً امری که بخاطرش استخاره میشود از امور واجب و حرام نباشد
ثالثاً ، اینکه استخاره کننده درباره انجام دادن یا ندادن آن کار، به حالت سرگردانی و حیرانی برسد که هیچ کدام برای او ترجیحی نداشته باشد
در این صورت فرد متوسل به استخاره میشود تا از خداوند متعال طلب خیر کند.
امروز با خانمی صحبت کردم که اهل نماز و روزه و خمس و مستحبات هستند، ولی ظاهرشون مناسب نیست.
ازشون سئوال کردم شما که به گفته خودتون ختم قرآن می کنید، نمازهای مستحبی رو می خونید و ... چرا ظاهرتون اینطور هست؟
پاسخشون جالب بود. گفتند : 7 سال پیش برای تتوی ابرو و گذاشتن خط چشم دائمی پیش آیت الله ..... استخاره کردم
ایشون بهم گفتند چه کار خوبی می خواهی بکنی که اینقدر خوب اومد؟!
بعد از اون استخاره اقدام به اینکار کردم! ...
آیا این روشی برای توجیه گناه خودمون نیست؟

قضاوت با شما خواننده گرامی...
 اضافه میکنم که تتوی ابرو و چشم به خودی خود مشکلی نداره اگر در دید نا محرم قرار نگیره ولی متاسفانه  اکثر خانمها این مسئله رو رعایت نمی کنند.



نوشته شده در تاریخ جمعه 91/12/4 توسط ابــــــــــرار | نظر

بنام خداوند مهربان

خدایا کمک کن همانی باشیم که تو میخواهی...

سلام علیکم

خداوند متعال بانوان رو از خاکی سرشت که غالبش حیا و عفت همراه با عطوفت و مهربانی است.

اگر خانمی با پوشیدن لباس مردانه و با انجام کارهای خشن مردانه سعی کنه مردانگی خودش رو ثابت کنه،خلاف جریان طبیعی آفرینش در حرکته

اگر خانمی علاقه و محبتش رو در جائی که نباید صرف کنه (غیر از محارم و والدین و شوهر و فرزند) خلاف جریان طبیعی آفرینش در حرکته

اگر خانمی بجای حفظ موقعیت و جایگاه با ارزشی که نزد خدا داره، خود را خوار و خفیف کنه و بجای ناز نیاز کنه خلاف جریان طبیعی آفرینش در حرکته

و پایان سخن: خواهر بزرگوار! ارزش من و شما بیش از این هست که با پیامهای خصوصی مکرر و طلب توجه از طرف اقایون به روشهای مختلف اون رو زیر سئوال ببریم .

اجازه بدیم آفرینش طبق روال عادی خود حرکت کنه و با رفتار های نسنجیده و احساسی خلافش حرکت نکنیم.

مفتخریم که الگوهائی همچون حضرت فاطمه و حضرت زینب سلام الله علیهما داریم

 


نوشته شده در تاریخ شنبه 91/6/25 توسط ابــــــــــرار | نظر
بسم الله الرحمن الرحیم

در اسلام سفارش زیادی به صله ارحام شده، برای نمونه  امیر مومنان علی علیه السلام میفرمایند:


اِنَّ صِلَةَ الرحامِ لَمِن موجِباتِ السلامِ وَ اِنَّ اللّهَ سُبحانَهُ اَمَرَ بِاِکرامِها وَ اِنَّهُ تَعالى  یَصِلُ مَن وَصَلَها وَ یَقطَعُ مَن قَطَعَها وَ یُکرِم مَن اَکرَمَها؛

به راستى که صله رحم از واجبات اسلام است و خداى سبحان، امر فرموده که آن را گرامى بدارند و خداوند متعال با هر کس که صله رحم کند، رابطه برقرار مى کند و با هر کس که قطع رحم کند، قطع رابطه مى کند و هر کس که صله رحم را گرامى بدارد، گرامى اش مى دارد.
غرر الحکم ح 3651
کارت دعوتی از سوی یکی از اقوام نزدیک شما رو برای شرکت در جشن عروسی دعوت کرده
جشن همراه با اهنگ غنا و رقص خواهد بود
چه میکنید؟
آیا باید در چنین جشنی شرکت کرد؟ یا با وجود به هم خوردن رابطه ی فامیلی و ایجاد کدورت و دلگیری اعضاء خانواده و فامیل شرکت نکرد؟
تردیدی هست که این روزها بعضی از بزرگواران ارزشی رو مجبور به استفتاء از دفتر مراجع عالیقدر میکند
در چنین مواقعی اگر عدم شرکت فرد باعث به هم خوردن روابط فامیلی نزدیک مثل خواهر و برادری و .. میشود فرد باید حتی المقدور در اخرین لحظات پایان مجلس خودش رو به جلسه برسونه و از نگاه به رقص و گوش کردن (گوش کردن با شنیدن متفاوته) به اهنگها خود داری کنه..
در صورت امکان و راه بهتر اینه که فرد روز قبل یا روز بعد از جشن با همراه بردن هدیه ای به منزل فامیل رفته و بخاطر اینکه نمیتونه در جشن شرکت کنه و توضیح دلیل اون، از اونها عذر خواهی کنه که کدورتی پیش نیاد
راه دیگری به نظر شما بزرگواران میرسه؟


 


نوشته شده در تاریخ سه شنبه 91/5/3 توسط ابــــــــــرار | نظر


بسم الله الرحمن الرحیم

أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَـاکُمْ عَبَثاً وَأَنَّکُمْ إِلَیْنَا لاَ تُرْجَعُونَ (مومنون.115)

«آیا چنین میپنداشتید که ما شما را بیهوده و بدون نتیجه آفریده ایم و شما به سوی ما باز گشت نخواهید نمود؟»

اگر انسان در مکان خلوتی گناهی انجام داد نپندارد کسی نبود، خدا هست، فرشتگان هستند، عالم غیب هست، عالم برزخ و مثال هست، عالم ثبت احوال و اعمال هست، عالم ثبت صور و اشکال و نیات هست.امروز از انسان بازجوئی نکنند فردا خواهند کرد...

آن کسانی که به حساب خود رسیده اند، راهشان بسیار آسان است، به بهترین راه و نیکوترین وجه در مقام امن و مقر امان الهی می آرمند... اما ان کسانی که عالم راعبث و بدون مدبر پنداشته ، دست به بی عدالتی ها زده اند، گرفتارند.چقدر طول بکشد تا از این گرفتاری ها خارج بشوند خدا میداند،به سکرات موت، و گرنه به سئوال منکر و نکیر، و گرنه به عذاب قبر، و گرنه به حشر و صراط و میزان و عرض، و گرنه به ورود در دوزخ .....
(معاد شناسی علامه طهرانی/ ج2/ص193)

خداوندا کمک کن آنچنان که شایسته است بندگی تو را بکنیم..
خرامیدن لاجوردی سپهر
همان گرد گردیدن ماه و مهر
مپندار کاین چرخ بازی گریست
سراپرده ای اینچنین سر سریست...




بسم الله الرحمن الرحیم
در پاسخ به این سئوال دو جنبه فردی ، خانوادگی، و اجتماعی باید مد نظر قرار بگیره.
ابتدا باید متذکر شد که روش شاد کردن کودکان در سنین پائین با بزرگسالان متفاوت هست.. برای کودکان براحتی میشه در این ایام اوقاتی شاد فراهم اورد و در ضمن اون،  معارفی رو به اونها اموزش داد... مثلا گردش بردن بچه ها و در همون حین سئوال از بچه ها که چرا امروز اومدیم گردش؟ و توضیح اینکه خداوند متعال بهمون دستور فرموده که در زمینش گردش کنیم،  گلهای قشنگ رو میبینم ....توضیح بدیم که چقدر خداوند متعال قدرت داره که انواع گلها با رنگهای متفاوت افریده و .... پرنده ها... رودخانه... همه ی اینها میتونه برای بچه ها درس خدا شناسی باشه.
خریدن هدیه در اعیاد مذهبی برای بچه ها و توضیح علت اون بچه ها رو با زندگی ائمه اطهار علیهم السلام اشنا میکنه... بردن بچه ها به شهر بازی بعنوان عیدی و ... این تفریحات سالم باعث میشه که اون روز خاص در ذهن بچه ماندگار  و خاطره انگیز بشه.

در مورد بزرگترها، در دین اسلام شادی واقعی شادی و رضایت درونی هست. زمانی انسان مومن احساس رضایت درونی میکنه که باور کنه افریدگارش ازش راضی هست و به خدا نزدیکتر شده، برای ایجاد این حس  بنا به فرموده بزرگان دین در روز عید سعی کنه تا جائی که مقدور هست معصیت خداوند متعال رو نکنه،  ایجاد حس رضایت با عمل به سیره ائمه اطهار علیهم السلام نیز بدست میاد

برای مثال روز عید فرد تصمیم بگیره اگر در توانش هست به چند خانواده فقیر بی سرپرست غذای ظهر رو برسونه. پدر و مادر خانواده اگر باشند که مشکلی نیست.در مورد جوانهای مجرد میتونند برنامه ریزی کنند از مدتی قبل هر روز مقداری از پولشون رو کنار بذارند برای این امر. روز عیدبا پس اندازی که کردند چند خانواده فقیر رو غذا بدن. حس رضایتی که از این کار به انسان دست میده با هیچ شادی ظاهری و بیرونی قابل توصیف نیست.

یا اگرفرد وسیله نقلیه ای داره صبح که از منزل خارج میشه نیت کنه مثلا 5 پیرمرد یا پیر زن ناتوان رو که منتظر تاکسی و اتوبوس هستند به مقصد برسونه... شنیدن صدای اونها که از اعماق وجودشون در حق فرد دعا میکنند حس رضایت و شادی در انسان بوجود میاره غیر قابل وصف... در این صورت هم به سیره ائمه اطهارعلیهم السلام عمل کرده و معرفتش نسبت به اونها زیاد شده هم احساس نزدیکی بیشتری به خدا کرده.

در این مورد اگر پدر خانواده این کار رو انجام میدن میتونند بچه ها رو هم با خودشون همراه کنند و علت این کار رو توضیح بدن، چون ائمه ما علیهم السلام خیلی مهربان بودند و به فکر دیگران بودند هر کمکی از دستشون میاومده به دیگران میکردند ما هم امروز سعی میکنیم چون مثلا میلاد امام علی علیه السلام هست  به کسانی که نیازمند هستند کمک کنیم.( درس عملی در شناخت ائمه اطهار علیهم السلام)

همچنین میشه روز عید اعضای خانواده پدر و مادر و فرزندان قرار بذارند کمک کنند به همدیگه که مثلا فلان گناه انجام نشه..(دروغ، تمسخر، غیبت (.تصمیم بگیرند هر کسی مرتکب این کار شد دیگران وظیفه دارند بهش تذکر بدن (اموزش امر به معروف و نهی از منکر) .فرد نه تنها حواسش به خودش هست که این کار رو نکنه به دیگران هم دقت میکنه که اگر موردی دید تذکر بده.اینها خاطراتی میشه که در ذهن بچه ها خواهد ماندو در صورت تکرار باعث میشه حالت باز دارندگی از گناه در افراد ایجاد بشه و احساس مسئولیت در برابر نه تنها خودشون بلکه دیگران.

در این زمانه که بچه ها سطح توقعاتشون بالا رفته و بیشتر به فکر خودشون هستند چنین رفتارهائی (پس انداز کردن برای کمک به فقرا و ... ) به اونها یاد میده که فقط به فکر رفاه خودشون نباشند. بدونند بچه هائی مثل اونها هستند که از کمترین امکانات رفاهی بی بهره اند. نتیجه این میشه که خداوند رو شکر کنند، از امکانات بهترین استفاده رو بکنند و سطح توقعشون رو پائین بیارن.

شاید موارد توضیح داده شده به نظر خیلی پیش پا افتاده بیاد چون متاسفانه نظر خیلی از ما ها در مورد شادی مخصوصا خانمهای محترمه این هست که مجلسی باشه و بزن و بکوبی و دست زدنی و بعدش هم همه با هم بگیم خیلی خوش گذشت! این شادی واقعی نیست،  شادی واقعی اونی هست که انسان حس نزدیکی به خدا بهش دست بده و اثرش تا مدتها در ذهن انسان بمونه.

موارد بیان شده و صدها روش مشابه در سطح فردی و خانوادگی مطرح هست.. در مورد جامعه نیز میشه ابتکاراتی به خرج داد که شادی بدون معصیت و همرا با معرفت بوجود بیاد.مثلا برگزاری جشن ها ، مسابقات کتابخوانی، شب شعر با موضوع اشعار مذهبی، مشاعره مذهبی، نور افشانی، مسابقات ورزشی، پیاد ه روی خانوادگی،...


نوشته شده در تاریخ جمعه 90/12/19 توسط ابــــــــــرار | نظر

لطفا چند دقیقه ای به این سئوالات فکر کنید:

چند در صد از زمانی که در دنیای مجازی و پیامرسان هستیم زمان مفید هست؟ آیا فقط برای تفریح وارد پیامرسان میشیم؟ آیا برای افزایش اطلاعات وارد پیامرسان میشیم؟ آیا برای دیدن دوستانمون وارد پیامرسان میشیم؟ چقدر این محیط ما رو به خدا نزدیکتر کرده؟ آیا اطلاعاتمون افزایش پیدا کرده یا صرفا برای گفتگو و بگو و بخندو رفع خستگی وارد این محیط میشیم؟

روز قیامت از لحظه لحظه وقتی که در اختیار ما قرار داده شده سئوال خواهد شد... ایا اون روز از اینکه مدت زیادی در پیامرسان مشغول بوده ایم راضی خواهیم بود یا اینکه احساس ندامت خواهیم کرد؟

آیا روابط موجود در محیط مجازی (با نامحرم) روی طرز برخورد و طرز تفکر ما تاثیر منفی داشته یا مثبت؟ آیا در دنیای واقعی هم رفتار ما همینگونه هست یا در دنیای واقعی بیشتر رعایت میکنیم؟ آیا چندین سال بعد که به گذشته نگاه کردیم از بودنمون در این محیط حس رضایت بهمون دست میده یا حس ندامت؟

آیا از این محیط برای زنده نگه داشتن ارزشهای دینی و تبلیغ و ترویج دینمون استفاده میکنیم یا فقط وقت تلف میکنیم؟ آیا اگر خواهر یا برادر کوچکمون با ما در مورد حضور در این فضا مشورت کنند با سنجیدن تمام جوانب پاسخمون به اونها مثبت خواهد بود یا منفی؟

آیا فکر میکنیم در مدت حضورمون در این فضا خداوند متعال و پیامبر اکرم صلوات الله علیه و اله و ائمه اطهار علیهم السلام مخصوصا امام حی و زنده حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از ما راضی خواهند بود؟

آیا در مدت حضورمون در این محیط سعی میکنیم خودمون بعنوان یک مسلمان رفتار اسلامی داشته باشیم و در قبال رفتار دیگران نیز احساس مسئولیت کنیم، امر به معروف کنیم، نهی کنیم و تذکر بدیم یا اینکه وقتی اشتباهی میبینیم چشمامون رو میبندیم؟ آیا بیشتر به مصلحت خودمون فکر میکنیم یا به پاکسازی محیطی که خواهران و برادران کوچکتر ما در اون فعالیت دارند؟

چقدر با حضورمون در این محیط خانواده رو از خودمون رنجوندیم؟ خانمها و اقایون متاهل چقدر از وقتی رو که باید به همسر و فرزندان اختصاص میدادند وقف این محیط کردند؟ خانمها و اقایون مجرد چقدر وقتی رو که باید باپدر و مادر می بودند و کمک اونها و در کنارشون وقف این محیط کردند؟


<      1   2   3      >
.: Weblog Themes Edit By Anjoman alborz :.

تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن می باشد.

اسلایدر

دانلود فیلم